Prolog Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą.

~Moje ciężkie powieki powoli i niechętnie otwierały się.Kiedy już zdołały się otworzyć rozejrzałam się po sali.Nie wiedziałam co się stało,nie wiedziałam gdzie jestem!Dlaczego właściwie nie mam przy mnie rodziców?Gdzie oni są?!Czułam że wszystko mnie boli,że każda część mojego ciała jest w siniakach.Odczuwałam przerażający ból głowy.Po kilkunastu minutach od mojego przebudzenia doszło do mnie gdzie jestem,lecz nie wiedziałam dlaczego.W drzwiach zobaczyłam mężczyznę w podeszłym wieku,z siwą czupryną i okularami na nosie.Ubrany był na biało więc łatwo było się domyśleć,iż był to lekarz.Uśmiechnął się serdecznie i podszedł do mojego łóżka.W głowie miałam tysiąc myśli i pytań lecz jednym i najważniejszym było ''gdzie są moi rodzice?''.Po chwili usłyszałam głos doktora.

-Witaj Holly.W końcu się wybudziłaś...-ucieszył się pan Thomson-to nazwisko widniało na plakietce która widniała przy jego kieszeni.

-Gdzie są moi rodzice?!-zapytałam sfrustrowana.

-Holly twoi ro..-nie dałam skończyć lekarzowi.

-Gdzie oni są?Dlaczego ich tu nie ma?Co się stało?Nic nie pamiętam!-łzy wypełniły moje oczy.

-Mieliście wypadek samochodowy.Było ciemno padał deszcz z za zakrętu wyjechał jakiś pojazd twój tata próbował skręcać.Udało mu się ominą samochód ale...walnęliście w drzewo.Twoi rodzice...oni...-przedłużał-oni odeszli.Przykro mi.-chwycił mnie za rękę.

-Jak to zmarli?To nie możliwe!Chce ich zobaczyć!-krzyczałam,rzucałam się na łóżku.W tamtej chwili nie myślałam o bólu.Chciałam po prostu ich zobaczyć.Nie mogłam pogodzić się z myślą że to oni umarli a nie ja!To byli cudowni ludzie!Dlaczego życie ich tak skrzywdziło?!To ja!To ja powinnam odejść nie oni!Nie zasłużyli na to!Czy kiedy kolwiek zrobili coś nie tak?Zawsze pomagali innym,brali udział w akcjach charytatywnych.Nigdy nie odmawiali pomocy.Moje życie bez nich nie ma sensu!Co ja teraz pocznę sama!Nie chcę!Nie mogę.Nie potrafie bez nich zyć.Przez to co usłyszałam nie reagowałam na straszliwe bóle które pszeszywały moje ciało od działać.Czułam jej dłoń przesuwającą się po moim czole od góry do dołu.Zasnęłam.

Obudziłam się następnego dnia nie dowieżając co tak na prawdę się stało.W mojej głowie roiło się od pytań typu ''Dlaczego?''.To mnie powinno zabraknąć na tym świecie.Nie mogłam uwierzyć w to że dwie najbliże mi osoby znikły od tak.I co teraz?Co będzie z moim życiem?Jedynym plusem tej piepszonej sytuacji było to,że mam 17 lat i nie pójdę do rodziny zastępczej tylko będę mogła być samodzielna.Nie wytrzymałabym z kimś kto chciałby udawać moich rodziców.Moja głowa nie może pojąć tego dlaczego ONI odeszli.Nie wiem czy sobię z tym poradzę.Wiem jedno na pewno nigdy nie zapomnie ich uśmiechów,ich dotyków,zapachów...byli dla mnie autorytetami.Za każdym razem gdy potrzebowałam ich pomocy,dostawałam ją od nich,nawet wtedy gdy zmarła Joan,którą znałam od malutkiego.A teraz co?Nikomu już nie zaufam.Nie będę w stanie,bo te trzy osoby mnie oszukały przyrzekały,że mnie nie zostawią.Nie dotrzymali słowa.Myślałam,że mogę im ufać.Mliłam się.Moje życie jest teraz jak kwiat,który łamie się na wietrze.Nie wiem jak będzie wyglądało moje życie.Nie chce na razie myśleć o tym co będzie za rok,dwa.Nie obchodzi mnie to w tym momencie.~

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Witam kochani!Mamy prolog.Wiem wiem jest dość krótki,ale obiecuję,że rozdziały będą dłuższe.
Sprawy organizacyjne:Posty będą ukazywać się raz w tygodniu chyba,że coś się wydarzy i będą 2 w tygodniu,ale nie sądzę.Jeżeli będziecie mieli pytania zapraszam na twittera (username znajdziecie w zakładce mój tt),lub też w komentarzach.ASK do tego bloga pojawi się już niedługo.Po prostu na razie nie mam czasu go założyć.Zdaję sobie sprawę że prolog nic nie wyjaśnia ale...chyba właśnie o to mi chodziło :)))
Jeżeli chcecie większą czcionkę to zgłaszajcie mi.Przepraszam za wszystkie błędy.Posty pisane pochyłą czcionką są to retrospekcje. Chciałabym abyście głosowali w ankiecie która znajduje się po prawej stronie.Jest to dla mnie niezmiernie ważne.Proszę również o pozostawienie komentarzy,bo to naprawdę pomaga.
DO OSÓB KTÓRE CHCĄ ZOSTAWIĆ LINK SWOJEGO BLOGA:
Możecie zostawiać linki w zakładce spam,a nie w komentarzu gdyż nie lubię spamu i będę usuwała takie komentarze.
10 kom = next ♥